Pomoc Frankowiczom

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Kancelaria MKP prowadzi sprawy dotyczące kredytów waloryzowanych lub denominowanych do CHF. Oferujemy klientom analizę umowy kredytowej, dochodzenie nadpłaconych rat kredytu po kursie z dnia zaciągnięcia zobowiązania lub uzyskanie wyroku stwierdzającego nieważność całej umowy kredytu.
W wyniku podjętych przez kancelarię MKP kroków prawnych dochodzi do ponownego przeliczenia rat kredytu po kursie z dnia zawarcia umowy i zwrotu przez bank niesłusznie nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych.
W przypadku osób, które zaprzestały spłacać kredyt i którym bank wypowiedział umowę kredytu, podejmujemy działania mające na celu stwierdzenie nieważności umowy kredytowej i całkowite uwolnienie kredytobiorcy od zadłużenia.
NA CZYM POLEGA PROBLEM FRANKOWICZÓW?
Wiele umów kredytowych stosowanych przez banki zawiera klauzule waloryzacyjne, które odwołują się do kursu danej waluty określonej w tabeli kursowej banku. Tego typu postanowienia stanowią niedozwolone klauzule umowne. Zgodnie z polskim prawem świadczenie (np. rata kredytu) musi być oznaczone. Ścisłe oznaczenie świadczenia, a przynajmniej sposobu, który pozwoli je oznaczyć w przyszłości, jest konieczne do tego, by zobowiązanie w ogóle powstało. W przypadku walutowej klauzuli waloryzacyjnej takim obiektywnie istniejącym kursem jest kurs rynkowy. Oczywiście samo stwierdzenie, że chodzi kurs rynkowy nie jest wystarczające, albowiem na rynku występujący różne kursy: mamy więc kurs kupna danej waluty, kurs sprzedaży, kurs średni. Należy więc w umowie sprecyzować, o jaki kurs chodzi, gdzie i w jakim momencie publikowany. Taki wymóg wprowadziła w 2011 r. nowelizacja antyspreadowa, która w art. 69 ust. 4a Prawa bankowego nakazała określenie w umowie sposobów i terminów ustalania kursu wymiany walut, na podstawie którego w szczególności wyliczana jest kwota kredytu, jego transz i rat kapitałowo-odsetkowych oraz zasad przeliczania na walutę wypłaty albo spłaty kredytu. Jednakże tabela kursowa banku jest każdego dnia układana i ogłaszana w drodze swobodnego uznania banku i może podlegać dowolnym zmianom. Jedynym ograniczeniem jest konkurencja rynku, która wymusza, aby kurs oferowany przez bank nie był jaskrawo gorszy od kursów stosowanych przez inne podmioty[1]. W konsekwencji często mamy do czynienia z sytuacją, że rata kredytu przeliczona na walutę obcą została zawyżona.
Tego typu umowa kredytu zawiera liczne odstępstwa od definicji legalnej umowy kredytu zawartej w prawie bankowym. Do essentialia negoti umowy kredytu bankowego należy bowiem określenie kwoty kredytu i waluty kredytu, określenie oprocentowania i zasad jego zmiany, cel kredytu i wysokość prowizji. Natomiast zobowiązanie kredytobiorcy polega na spłacie wykorzystanej części kredytu wraz z odsetkami i zapłaty umówionej prowizji. W omawianej sprawie wartość kredytu ostatecznie została wyrażona np. we franku szwajcarskim, natomiast wypłata kredytu  i ustalenie wysokości raty odnosi się do złotych polskich. W tej sytuacji kredytobiorca nigdy nie spłaca nominalnej wartości kredytu, której elementem przedmiotowo istotnym jest obowiązek zwrotu jedynie kwoty otrzymanej.
Warto powołać się na orzecznictwo sądów powszechnych w zakresie stosowania przez instytucje finansowe tabel kursów walut. Przykładowo Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 7 maja 2013 r. (sygn. akt VI ACa 441/13, M. pr. bank. 2013/12/16-24) uznał za niedozwolone postanowienia, w których wskazano jedynie termin ustalania kursu waluty przejętego do rozliczeń spłaty rat kapitałowo-odsetkowych, a nie określono sposobu ustalania tego kursu. Ten sam sąd w wyroku z dnia 21 października 2011 r. (sygn. akt VI ACa 420/11, M.Pr.Bank. 2012/6/14-23) wskazał, że skoro bank może wybrać dowolnie i niepoddające się weryfikacji kryteria ustalania kursów kupna i sprzedaży walut obcych, stanowiących narzędzie indeksacji kredytu i rat jego spłaty, wpływając na wysokość własnych korzyści finansowych i generując dla kredytobiorcy dodatkowe i nieprzewidywalne co do wysokości koszty kredytu, klauzule te rażąco naruszają zasadę równowagi kontraktowej stron na niekorzyść konsumentów, a także dobre obyczaje, które nakazują, by ponoszone przez konsumenta koszty związane z zawarciem i wykonywaniem umowy,  o ile nie wnikają z czynników obiektywnych, były możliwe do przewidzenia, a sposób ich generowania poddawał się weryfikacji.
Kancelaria MKP posiada bogate doświadczenie w reprezentowaniu konsumentów w sporach z instytucjami finansowymi. Reprezentujemy klientów w sprawach tzw. polisolokat oraz w dochodzeniu nienależnie pobranych składek ubezpieczenia niskiego wkładu własnego.
Kontakt:
tel.: 692 479 841
email: kancelaria@mkp-legal.pl
 
[1]  J. Czabański, „Walutowe klauzule waloryzacyjne w umowach kredytów hipotecznych. Analiza problemu”, Palestra 6/2016

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress