Polisolokaty – opłaty likwidacyjne

Kancelaria MKP zajmuje się skupowaniem polis inwestycyjnych, w których zostały pobrane opłaty likwidacyjne.
Sprzedaż polisy jest rozwiązaniem kierowanym do osób, które obawiają się procesu sądowego i związanych z nim kosztów. Sprzedaż polisy pozwala na szybkie odzyskanie pobranych opłat likwidacyjnych, bez ryzyka i zbędnych formalności.
Oferujemu również zastępstwo procesowe w sprawach o zwrot opłat likwidacyjnych.
OPŁATY LIKWIDACYJNE
Firmy ubezpieczeniowe robią wszystko aby uniemożliwić klientom wycofanie się z inwestycji, pomimo zauważalnych strat. Towarzystwa stosują opłaty likwidacyjne sięgające nawet 100 % wartości wpłaconych środków. Dlatego też, osoby które chcą zrezygnować z umowy, nie dostaną ani złotówki!
Opłaty likwidacyjne mają jednak niedozwolony charakter i podlegają zwrotowi.
Stanowisko co do niedozwolonego charakteru opłaty likwidacyjnej w umowie ubezpieczenia z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym zyskało aprobatę sądów m. in. w następujących orzeczeniach:
  1. SR dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie z dnia 25.03.2015 r., sygn. akt IIC 1740/14;
  2. SR dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie, z dnia 25.03.2014 r., sygn. akt I C 2376/13;
  3. SR dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie, sygn. I C 2890/13;
  4. SR dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie, I C akt 1176/14;
  5. SR dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie, sygn. akt I C 1157/14;
  6. SR dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie, sygn. akt I C 970/14;
  7. SR dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie, sygn. II C akt 2730/13;
  8. SR dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie, sygn. akt I C 435/14;
  9. SR dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie, sygn. akt I C 842/14;
  10. SR dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie, sygn. akt I C 399/14;
  11. SR dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie, sygn. akt I C 1535/14;
  12. SR dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie, sygn. akt I C 1652/14;
  13. SR dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie, sygn. akt I C 1693/14;
  14. SR dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie, sygn. akt I C 1579/14;
  15. SR dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie, sygn. akt I C 1216/14;
  16. SR dla Wrocławia Krzyków, sygn.  akt I C 908/13;
  17. Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 06.12.2013 r., sygn. akt I C 1758/13;
  18. SO w Warszawie z dnia 01.08.2012 r., sygn. akt I C 405/12;
  19. SO w Warszawie z dnia 07.04.2014 r., sygn. akt XXV C 1699/12;
  20. SO w Nowym Sączu z dnia 12.06.2014 r., sygn. akt III Ca 239/14;
  21. SO w Gdańsku z dnia 18.02.2014 r., sygn. akt XV C 663/13;
  22. SO we Wrocławiu z dnia 20.11.2013 r., sygn. akt II Ca 1501/13;
  23. SR we Wrocławiu z dnia 11.09.2014 r., sygn. akt I C 1129/14;
  24. SA w Warszawie z dnia 26.06.2012 r., sygn. akt VI ACa 87/12;
  25. SA w Warszawie z dnia 24.04.2012 r., sygn. akt VI ACa 1342/2011.
Ponadto, postanowienia ogólnych warunków ubezpieczenia z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym – w zakresie opłat likwidacyjnych – wielokrotnie były wpisywane do rejestru niedozwolonych postanowień umownych. Poniżej przedstawiam kilka przykładów:
Klauzula nr 2161
Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 maja 2010 r. (sygn. akt VI ACa 1175/09), po rozpoznaniu apelacji od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 29 czerwca 2009 r. (sygn. akt AmC 274/09), uznał za niedozwolone i zakazał stosowania przez UNIQA Towarzystwo Ubezpieczeń na Życie S.A. w obrocie z konsumentami postanowienia wzorca umowy o następującej treści:
Opłata likwidacyjna (koszt wykupu środków zgromadzonych na ORJU składek regularnych) – przy dokonaniu całkowitego lub częściowego wykupu certyfikatu ubezpieczeniowego – 100% jeżeli składki regularne były łącznie opłacane krócej niż 1 rok“.
Klauzula nr 1749
Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 maja 2009 r. (sygn. akt VI ACa 1365/08), po rozpoznaniu apelacji od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 16 czerwca 2008 r. (sygn. akt XVII AmC 111/07), uznał za niedozwolone i zakazał stosowania przez Towarzystwo Ubezpieczeń na Życie ING Nationale-Nederlanden Polska S.A. w obrocie z konsumentami postanowienia wzorca umowy o następującej treści:
Wartość wykupu jest to procent rezerwy matematycznej przypadającej na daną umowę główną z wyłączeniem rezerwy na świadczenie dodatkowe umowy głównej, zgodnie z poniższą tabelą:
– Liczba pełnych lat polisowych, za które opłacono wszystkie składki całkowite;
– Wartość wykupu jako procent rezerwy matematycznej przypadającej na daną umowę główną z wyłączeniem rezerwy na świadczenie dodatkowe umowy głównej:
  1. a) 2 – lata 80% wartości wykupu;
  2. b) 3 – lata – 85% wartości wykupu;
  3. c) 4 lata – 90% wartości wykupu.
Wysokość wartości wykupu oblicza się według stanu rezerwy matematycznej przypadającej na umowę główną z wyłączeniem rezerwy na świadczenie dodatkowe umowy głównej, na wcześniejszy z dni (dalej: dzień wartości wykupu):
  1. a) dzień następujący po ostatnim dniu opłaconego okresu, tj. termin płatności składki całkowitej najdawniej wymagalnej albo
  2. b) dzień rozwiązania lub wygaśnięcia umowy głównej.
Wartość wykupu, obliczona zgodnie z postanowieniami ust. 1 i 2, jest pomniejszana o sumę zaległych składek całkowitych lub powiększana o część opłaconej składki całkowitej należnej za okres, w jakim Ubezpieczyciel nie będzie udzielał ochrony ubezpieczeniowej.
Gdy składka za umowę główną została opłacona jednorazowo, Ubezpieczający nabywa prawo do wypłaty wartości wykupu dnia następnego, licząc od dnia rozpoczęcia odpowiedzialności.
Wartość wykupu stanowi wtedy 95% rezerwy matematycznej z wyłączeniem rezerwy na świadczenie dodatkowe umowy głównej, przypadającej na daną umowę główną w dniu rozwiązania umowy głównej. Jeżeli dzień wartości wykupu przypada po przekształceniu umowy ubezpieczenia w ubezpieczenie bezskładkowe, to wartość wykupu stanowi 95% rezerwy matematycznej z wyłączeniem rezerwy na świadczenie dodatkowe umowy głównej“.
Klauzula nr 3834
Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 czerwca 2012 r. (sygn. akt VI ACa 87/12), po rozpoznaniu apelacji od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 7 listopada 2011 r. (sygn. akt XVII AmC 1704/09), uznał za niedozwolone i zakazał stosowania przez AEGON Towarzystwo Ubezpieczeń na Życie S.A. w obrocie z konsumentami postanowienia wzorca umowy o następującej treści:
Opłata likwidacyjna jest pobierana w wysokości wskazanej w tabeli poniższej: Rok Polisowy, w którym jest pobierana Wysokość opłaty likwidacyjnej opłata likwidacyjna od środków stanowiąca procent środków wypłacanych z wypłacanych z Subkonta Składek Regularnych z Subkonta Składek Regularnych
  1. 99%
  2. 99%
  3. 80%
  4. 70%
  5. 60%
  6. 50%
  7. 40%
  8. 30%
  9. 20%
  10. 10%“.
Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 6 września 2012 r. (sygn. akt VI ACa 458/12) oraz w wyroku z dnia 4 kwietnia 2013 r. (sygn. akt VI ACa 1324/12) wskazał, że opłata likwidacyjna, jako forma wynagrodzenia pieniężnego, stanowi świadczenie konsumenta, niebędące świadczeniem głównym, za bliżej nie określone czynności, a zaskarżony wzorzec umowy nie wskazuje, jakie świadczenia objęte zostały pobieranymi opłatami likwidacyjnymi. W rozumieniu art. 3851 § 1 k.c. „rażące naruszenie interesów konsumenta” oznacza nieusprawiedliwioną dysproporcję praw i obowiązków na jego niekorzyść w określonym stosunku obligacyjnym, natomiast działanie wbrew dobrym obyczajom w zakresie kształtowania treści stosunku obligacyjnego wyraża się w tworzeniu przez partnera konsumenta  takich klauzul umownych, które godzą w równowagę kontraktową tego stosunku. W kontekście stosowania przez ubezpieczyciela postanowień ogólnych warunków ubezpieczenia w sposób nieusprawiedliwiony nakłada na konsumenta obowiązek płacenia opłaty likwidacyjnej bez możliwości określenia jakie świadczenie wzajemne ze strony ubezpieczyciela mu się należy. Konsument nie ma zatem możliwości stwierdzenia, czy jego świadczenie jest ekwiwalentne i uzasadnione. Godzi to w zasadę równowagi kontraktowej stron, uniemożliwiając konsumentowi ochronę jego praw.
Natomiast w wyroku z dnia 26 czerwca 2012 r. (sygn. akt VI ACa 87/12) Sąd Apelacyjny w Warszawie stanął na stanowisku, że opłata likwidacyjna stanowi „dla ubezpieczonego swoista sankcję za rezygnację z dalszego kontynuowania umowy bez powiązania jej z realnie poniesionymi wydatkami, w przypadku zawarcia umowy ubezpieczenia na rzecz konkretnej osoby, przy czym ma owo zastrzeżenie charakter uniwersalny tzn. jest całkowicie niezależne od wartości posiadanych przez ubezpieczonego jednostek uczestnictwa. Tak sformułowane postanowienie narusza dobre obyczaje gdyż sankcjonuje przejecie przez ubezpieczyciela całości  wykupionych środków w całkowitym oderwaniu od skali poniesionych przez ten podmiot wydatków. Nie wystarcza tu ogólnikowe powołanie się na rzekomo powszechnie znany fakt, że koszt wykupu alokowanych środków jest w pierwszych latach trwania umowy ubezpieczenia wyższy niż w następnych z uwagi na wyższe opłaty manipulacyjne. Nie stanowi też dostatecznego usprawiedliwienia dla stosowania tak rygorystycznego automatyzmy okoliczność, że umowy ubezpieczenia na życie mają ze swej natury długoterminowy charakter. Kwestionowany zapis rażąco narusza interes konsumenta gdyż prowadzi do uzyskiwania przez ubezpieczyciela pewnych korzyści, kosztem ubezpieczonego zwłaszcza wówczas gdy ten ostatni zgromadzi na swoich rachunku osobistym aktywa o znacznej wartości. Słusznie zatem powód wskazywał, że przedmiotowa klauzula wypełnia dyspozycję przepisu art. 3851 § 1 k.c.”.
 
Kancelaria M/K/P posiada bogate doświadczenie w dochodzeniu zwrotu opłat likwidacyjnych, a także w unieważnianiu umów ubezpieczenia. W razie dodatkowych pytań zachęcamy do kontaktu pod numerem 692 479 841.

 

Masz pytania? Zapraszamy do kontaktu

Imię i nazwisko (wymagane)

Adres email (wymagane)

Temat

Treść wiadomości

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress